Het riool wordt duur betaald
14/11/2019
Show all

Semprini

In een van de veertig dorpen van de gemeente Waadhoeke woont een vrouw, een jonge wijze vrouw. Laten we haar Durkje noemen. Ze valt niet op, komt niet met felle betogen tijdens inspraakavonden, maar denkt na. Ze observeert, laat informatie op zich inwerken en komt vervolgens met een briljant idee, goed voor de leefomgeving, goed voor de werkgelegenheid, goed voor de gezondheid. Echt briljant. Simpel en doeltreffend. Waarom is niemand anders daarmee gekomen? Ze noemt het idee Semprini, met een verwijzing naar Monty Python. Het is een woord dat geen betekenis heeft, maar desalniettemin niet uitgesproken dient te worden. “Semprini” is een verboden begrip.

De principes van Semprini…

Een lange weg

Durkje maakt enkele schetsen, stemt af met de buurt en fietst vol energie naar het gemeentehuis, voor de wind, in het zonnetje. Enthousiast vertelt ze de betreffende ambtenaar over haar idee. “Maar mevrouw,” zo krijgt ze te horen, “we hebben helemaal geen Semprini-beleid.” Voor ze er erg in heeft, staat ze weer buiten. Teleurgesteld fietst ze de lange weg terug, tegen de wind, door de aanzwellende regen.

Haar neef uit Brabant loopt stage bij het ministerie in Den Haag. Hij dropt het Semprini-concept op het bureau van een oplettende ambtenaar. Semprini? Dat zou best wat kunnen zijn, overdenkt de goede man. Drie verkennende studies volgen, door TU Delft, RUG en Radboud Universiteit, met in het kielzog diverse adviesbureaus. Zij ruiken kansen.

Na drie jaren is Semprini formeel rijksbeleid geworden. Provincies vertalen het vervolgens naar lokaal beleid. Weer een jaar later verschijnt Semprini in vele gemeentelijke Omgevingsvisies en Omgevingsplannen. Durkje leest het in de krant en wil samen met haar buurtbewoners aan de slag. “Dan moet u wel een vergunning aanvragen,” stelt de verantwoordelijke ambtenaar. “Maar we hebben goed nieuws: de vergunningsprocedure is verkort van 26 tot 8 weken. “Joepie,” roept Durkje vol overgave, “dat is ongekend snel.”

Een kortere weg

Wat als de betreffende gemeenteambtenaar aan het begin Durkje met oprechte interesse had ontvangen en rond haar frisse idee mensen met kennis had verzameld om mogelijkheden voor praktische realisatie op korte termijn te onderzoeken? Wat dan? Dan slaagt de gemeente voor de Semprini-toets en kan het Semprini-keurmerk worden verkregen. Dan was de lucht geklaard en had Durkje in het zonnetje huiswaarts kunnen fietsen.

28 november 2019

Op 28 november 2019 heb ik afscheid genomen als raadslid van de gemeente Waadhoeke en heb het voorlopige Semprini-keurmerk geparkeerd bij de griffie, zonder datum en handtekeningen. Onze gemeente is hard op weg, maar komt nog niet glansrijk door de toets. Over twee jaar, zo rond verkiezingstijd, hoop ik het keurmerk ondertekend en wel te kunnen overhandigen aan de burgemeester. Onze inwoners verdienen het.

Govert
Govert
Opleiding: TU Delft Civiele Techniek en promotie aan Universiteit Twente. Hij heeft eigen bureau: Geldof c.s., gevestigd in Tzum. In 2019 is zijn boek verschenen over "Complexiteit en de waarde van praktijkkennis" bij Uitgeverij Elikser.

2 Comments

  1. Ghada schreef:

    Als raadslid slaag jij wel voor de semprini toets wat mij betreft

  2. Govert schreef:

    Dank. Er is nog veel werk te verzetten. Een boeiend onderzoek naar de veranderende gemeente tref je aan op https://www.aeno.nl/deveranderendegemeente. Geldt ook wel voor waterschappen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *